Unha nova publicación do WWF, o Programa das Nacións Unidas para o Medio Ambiente (PNUMA), EAT e Climate Focus, apunta a que os países poden mellorar as posibilidades de alcanzar os obxectivos climáticos e limitar o quecemento a 1,5˚ C a fins de século mediante a adopción de compromisos máis específicos para transformar os sistemas alimentarios nacionais.
Mellorar as contribucións determinadas a nivel nacional para os sistemas alimentarios constata que os países están a perder importantes oportunidades para reducir as emisións de gases de efecto invernadoiro e identifica 16 medidas que os responsables de formulación políticas poderían adoptar en toda a cadea de valor dos alimentos, desde as granxas ata a mesa dos consumidores.
As dietas e a perda e o desperdicio de alimentos son amplamente ignorados nos plans actuais, pero, ao consideralos, os países poden mellorar as súas contribucións de mitigación e adaptación dos sistemas alimentarios ata 25%.
En virtude do Acordo de París de 2015, espérase que os países revisen ou volvan presentar as súas contribucións determinadas a nivel nacional (NDC, polas súas siglas en inglés) cada cinco anos, por tanto, este ano, teñen a oportunidade de adoptar solucións para os sistemas alimentarios e establecer obxectivos e medidas máis ambiciosos co fin de reducir as emisións de gases de efecto invernadoiro e, á súa vez, mellorar a seguridade alimentaria, a saúde pública e a protección da biodiversidade.
Os sistemas alimentarios -que reúnen todos os elementos e actividades relacionados coa produción, o procesamento, a distribución, a preparación e o consumo de alimentos- representan ata 37% de todas as emisións de gases de efecto invernadoiro. Se se continúa na traxectoria actual, o sector esgotará por si só os orzamentos de emisións compatibles coa traxectoria de 1,5˚ C para todos os sectores.
Aínda que 89% das NDC mencionan a produción agrícola, os obxectivos de redución das emisións da agricultura inclúense principalmente en obxectivos máis amplos sobre o uso da terra. Outras accións no sistema alimentario, como a redución da perda e o desperdicio de alimentos, ou o cambio a dietas máis sostibles, son amplamente ignoradas, a pesar de que presentan a oportunidade de reducir as emisións ata en 12,5 Gt de CO2e, o que equivalería a retirar 2.700 millóns de automóbiles das estradas.
"Para lograr un futuro de 1,5˚ C necesítanse compromisos ambiciosos, con prazos concretos e medibles para a transformación dos sistemas alimentarios. Se non o facemos, estaremos a ignorar un dos principais impulsores da crise climática actual. Se non se adoptan medidas sobre a forma en que producimos e consumimos alimentos, non poderemos alcanzar os nosos obxectivos en materia de clima ou biodiversidade, que son a base para lograr a seguridade alimentaria, previr a aparición de enfermidades e, en última instancia, cumprir os Obxectivos de Desenvolvemento Sostible. Por iso, instamos os gobernos a que inclúan enfoques de sistemas alimentarios positivos para o clima e a natureza nos NDC revisados e máis ambiciosos que se presenten este ano", dixo Marco Lambertini, Director Xeral de WWF-Internacional.
"A pandemia expuxo a fraxilidade dos nosos sistemas de subministración de alimentos, desde as complexas cadeas de valor ata os impactos nos nosos ecosistemas. Pero tamén demostrou que as empresas e as persoas están listas para reconstruír mellor. Esta crise ofrécenos a oportunidade de repensar radicalmente a forma en que producimos e consumimos alimentos. Por exemplo, reorientar o consumo ao reducir á metade os refugallos alimentarios e catalizar un cambio cara a dietas máis ricas en vexetais, é tamén unha poderosa ferramenta de mitigación climática que hai que aplicar. Depende de nós aproveitar esta oportunidade e poñer os sistemas alimentarios sostibles no centro da recuperación verde", dixo Inger Andersen, Directora Executiva do PNUMA.
As 16 medidas identificadas no informe inclúen frear o cambio de uso da terra e a conversión de hábitats naturais, o que podería reducir as emisións en 4,6 Gt de CO2e por ano. Comparativamente, diminuír a perda e o desperdicio de alimentos, que representan 8% de todas as emisións de GEI, podería evitar 4,5 Gt de CO2e por ano. Con todo, só 11 países mencionan actualmente a perda de alimentos nos seus plans e ningún considera o desperdicio de comida.
A mellora dos métodos de produción da gandería e a redución das emisións de metano no sector poderían evitar ata en 1,44 Gt de CO2e por ano. Se se cambiase a dietas máis saudables e sostibles cunha maior proporción de alimentos de orixe vexetal que de orixe animal, poderíanse evitar as emisións de ata 8 Gt CO2e por ano. Ningún plan climático nacional actual discute explicitamente dietas máis sostibles.
O informe conclúe que os países desenvolvidos teñen menos probabilidades que os países en desenvolvemento de prever nos seus actuais plans climáticos medidas de mitigación específicas para o sector agrícola, aínda que en termos absolutos, o número de medidas específicas para reducir as emisións no sistema alimentario dos países en desenvolvemento tamén é baixo. Ata agosto de 2020, presentáronse 15 actualizacións e revisións de NDC e, aínda que algunhas inclúen a agricultura, aínda faltan accións. Os primeiros indicios apuntan a que o consumo sostible de alimentos e a perda e o desperdicio seguirán sendo ignorados no proceso de revisión. Ningunha das actualizacións e revisións presentadas menciónanos nas súas contribucións á mitigación ou nas súas políticas e medidas.
+INFO en https://www.unenvironment.org/es/noticias-y-reportajes/comunicado-de-pre...
@GaliciaSostible #Compromiso